Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Orońsko stanowiło w średniowieczu własność Andrzeja Starościńskiego herbu Abdank, potem Jana Kyczkowskiego. Dziesięcina była oddawana do opactwa w Wąchocku i w części dla parafii Kowala, do której pod względem kościelnym należało Orońsko. Kaplica drewniana, kryta gontem istniała w Orońsku prawdopodobnie od XVII w., ale jako zniszczona została rozebrana w I połowie XIX w. Kaplica prywatna na terenie parku dworskiego została wzniesiona w 1841 r. wg projektu Franciszka Ksawerego Christianiego, właściciela dóbr Orońsko. Była to budowla późnoklasycystyczna w typie świątyni greckiej, umieszczono w niej płyty epitafijne i pamiątkowe z XIX w. W kaplicy tej wikariusze z Kowali sprawowali nabożeństwa dla miejscowej ludności od 1945 r. Po wybudowaniu kościoła parafialnego kaplica została przywrócona zespołowi podworskiemu. W 1954 r. zamieszkał w Orońsku ks. Józef Janicki. Parafia została erygowana 5 III 1957 r. przez bp. Jana Kantego Lorka z wydzielonych wiosek parafii Kowala i Mniszek. Budowa kościoła, trwająca w latach 1959–1960, została wstrzymana przez władze komunistyczne. Obecny kościół zbudowano w latach 1974–1978 w innym miejscu. Świątynia powstała wg projektu arch. Władysława Pieńkowskiego i Konstantego Jankowskiego z Warszawy. Wybudowano ją staraniem ks. Zbigniewa Zasonia, który w 1972 r. został mianowany proboszczem w Orońsku. Poświęcenia kościoła dokonał 13 VIII 1978 r. sługa Boży bp Piotr Gołębiowski. Świątynia jest wybudowana na planie asymetrycznego prostokąta, nawa główna i boczne wyodrębnione są pięcioma wysokimi kolumnami, wykonana jest z kamienia.