Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Miejscowość istniała już w II w. po narodzeniu Chrystusa, a w XI w. istniała tu osada chrześcijańska. W końcu XII wieku Góra darowana została przez księcia Mieszka Starego klasztorowi św. Wawrzyńca pod Kaliszem. W r. 1232 występuje jako Spiczinagora, w r. 1339 jako Gora. Do r. 1818 należała do arch. gnieźnieńskiej. Na wyniosłym wzgórzu poza wsią istniała starożytna kaplica św. Jakuba. Wzmianki o tym w protokółach wizytacyjnych z 1604 r. i 1610 r. W następnym zachowanym protokóle z 1719 r. już nie ma o niej wzmianki. Kościół parafialny wspomniany w XIV w. W 1609 r. dobudowano drewnianą kaplicę pw. św. Rocha. Niegdyś kościół w Górze słynął cudownymi obrazami Najświętszej Maryi Panny i św. Rocha. Na wzgórzu poza wsią istniała jeszcze w 1604 r. kaplica pw. św. Jakuba Apostoła. Być może był to jakiś poprzedni kościół, który po wybudowaniu nowego uległ dewastacji. W miejscowości Cielce istniała we dworze kaplica półpubliczna z drugiej połowy XVIII w. Obecny kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny został wystawiony w 1793 r. kosztem parafii. Orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany. Jednonawowy, prezbiterium węższe i niższe, zamknięte wielobocznie. Przy prezbiterium od płn. prostokątna zakrystia, nad nią loża otwarta do prezbiterium. Przy nawie od płd. i zach. prostokątne kruchty. Sklepienia pozorne kolebkowe, w nawie z prostymi odcinkami stropowymi po bokach. Chór muzyczny o falistej linii parapetu, wsparty na dwóch słupach. Belka tęczowa z krucyfiksem z XV(?) w. Polichromia została zamalowana nową malaturą. Ze starej polichromii zostały jedynie w nawie po obu stronach pola prostokątne, w malowanych ramach, z przedstawieniami św. Wawrzyńca i św. Tekli. Na ścianie z obrazem tej Świętej wisi obraz Wniebowziętej Najświętszej Maryi Panny, który go zasłania. Kościół malowany w r. 1960. W prezbiterium wymalowane postacie świętych polskich: od strony ambony św. Kazimierz, św. Jadwiga Śląska i św. Stanisław Kostka; od strony chrzcielnicy św. Jan Kanty, św. Wojciech i św. Jacek. Na balustradzie chóru cztery medaliony, w środkowych król Dawid i św. Cecylia, w pobocznych postacie aniołów. Dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę o charakterze barokowym z początku XIX w., z rzeźbami św. Piotra i Pawła oraz z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej zasłanianym obrazem św. Jakuba. Na szczycie ołtarza obraz św. Wincentego Ferreriusza. Ołtarze boczne również barokowe: w lewym obraz św. Rocha z XVIII wieku, słynący łaskami; nad nim mniejszy obraz św. Antoniego; w prawym obraz św. Józefa, a nad nim mały obraz św. Rocha z XIX w. Ambona o charakterze barokowym z początku XIX w., kropielnica z początku XIX w. W 2010 r. wykonano remont i konserwację ścian kościoła, założono nowe szalunki, zainstalowano instalację odgromową i wymieniono drzwi zewnętrzne. W 2011 r. wymieniono instalację elektryczną, odnowiono żyrandol i kinkiety. W 2012 r. wymieniono dach i sygnaturkę. W 2015 r. wymieniono podłogę w prezbiterium, zakrystii i loży kolatorskiej. W 2016 r. przeprowadzono remont i konserwację ołtarza głównego. w 2017 r. wykonano remont kruchty i chóru. W 2019 r. wymieniono podłogę w nawie głównej. Kaplica pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus we wsi Cielce. Murowana, wybudowana w 1932 r. Kaplicę tę ufundowali właściciele majątku Cielce: Jan i Halina Karłowscy, krewni bł. Marii Karłowskiej. W 2009 r. wymieniono dach kaplicy, wyremontowano wieżę, wymieniono okna, nagłośnienie i ogrodzenie. W 2010 r. remont zakrystii i odnowienie figury przed kościołem. W 2012 r. przeprowadzono renowację polichromii i ołtarzy oraz zakupiono żyrandole i kinkiety. Kapliczki przydrożne poświęcone Męce Pańskiej, Maryi i św. Janowi Nepomucenowi. Kancelaria parafialna: poniedziałek–sobota: godzina po Mszy św.