Parafia Rzymskokatolicka Świętej Marii Magdaleny

Rys historyczny: Parafia w Leźnicy Małej erygowana została przed 1436 r. W Aktach Konsystorza Gnieźnieńskiego z 1445 r. czytamy o sporze między dziedzicami Leźnicy po śmierci miejscowego plebana o prawo do prezentowania jego następcy. Pierwszy kościół pw. św. Marii Magdaleny nie zachował się do dzisiaj. Zastąpił go drugi, drewniany, istniejący do dzisiaj – ufundowany i wybudowany 1784 r. przez ówczesnego dziedzica wsi, ks. Andrzeja Miniszewskiego, dedykowany również św. Marii Magdalenie. Kiedy w XIX w. okazał się być zbyt mały, w 1869 r. ówczesny proboszcz ks. Goszczyński do pierwotnego budynku dobudował od strony północnej murowaną kaplicę. Kościół posiada konstrukcję zrębową, jest oszalowany, jednonawowy, z nieco węższym prezbiterium. Nakryty jest dachem dwuspadowym z wieżyczką na sygnaturkę. We wnętrzu świątyni znajduje się manierystyczny ołtarz z połowy XVII w., a w nim wczesnobarokowe rzeźby św. Aleksego, św. Pawła, św. Piotra i św. Wojciecha, pochodzące z romańskiej archikolegiaty w Tumie. W części środkowej lewego późnobarokowego ołtarza bocznego znajduje się obraz św. Marii Magdaleny z początku XVIII w. Zwieńczony jest figurką świętej. W bocznym, prawym ołtarzu oglądać można obraz św. Rocha, a w górnej św. Marii Magdaleny. We wnętrzu znajduje się również kropielnica średniowieczna z Tumu, organy z XIX w., cztery relikwiarze herbowe z połowy XVII w. oraz dwa ornaty z XVIII w. Opracował: ks. kan. dr Paweł Staniszewski