Parafia Rzymskokatolicka Świętej Marii Magdaleny

Pszczew należał do biskupów poznańskich, co potwierdza dokument z 1259 r. Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z XI w., chodzi o kościół p.w. św. Wojciecha, który został rozebrany w 1884 r. Od średniowiecza do roku 1796 Pszczew był kluczowym ośrodkiem dóbr bp. Andrzeja z Bnina Opalińskiego. Jego utworzenie można wiązać z powołaniem w 1298 r. archidiakonatu pszczewskiego. Archidiakoni wchodzili w skład kapituły katedralnej w Poznaniu. Drugiego czerwca 1602 r. odbyła się w Pszczewie słynna kongregacja synodalna, zwołana przez bp Wawrzyńca Goślickiego. Wzięło w niej udział duchowieństwo dekanatów pszczewskiego, lwóweckiego i grodzkiego. Pszczew do 1793 r. należał do Polski. W Pszczewie jako mieście biskupim istniał zakaz osiedlania się ludzi wyznania niekatolickiego. Po pierwszym rozbiorze, a więc od 1774 r., pozostawał po stronie niemieckiej. Protestanci pojawili się w II połowie XVIII w., a na rozwój gminy protestanckiej miała wpływ konfiskata dóbr biskupich w 1796 r. Wtedy miasto podzieliło się na dwa okręgi: miejski – katolicki i dworski – protestancki, dla którego w dniu 18 maja 1865 r. poświecono nowo zbudowany zbór protestancki. W 1920 r. parafię w Pszczewie podporządkowano w delegaturze arcybiskupiej w Tucznie, przekształconej następnie w Prałaturę Pilską. W 1938 r. Pszczew został włączony do prowincji brandenburskiej, a w 1945 r. do Administracji Apostolskiej z siedzibą w Gorzowie Wlkp.