Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Parafię erygował abp Janusz Suchywilk w drugiej połowie XIV wieku. Wtedy też zapewne wystawiony został pierwszy kościół drewniany. Kolejny stanął w 1642 roku i w czasie okupacji hitlerowskiej w roku 1942 rozebrali go Niemcy. Przez pięć lat nabożeństwa odprawiane były w remizie strażackiej, a później rolę tymczasowego kościoła spełniał barak wystawiony w 1950 roku. W 1974 roku ówczesny proboszcz ks. Andrzej Żurański wraz z parafianami rozpoczął budowę nowej świątyni według projektu Aleksandra Holasa. W 1977 roku został wmurowany kamień węgielny, a cztery lata później oddano do użytku wiernych nowy kościół parafialny, którego poświęcenia dokonał w 1981 roku bp Jan Zaręba. Nowa świątynia wzniesiona została z cegły i granitu strzegomskiego, dach pokryto blachą. Wnętrze kościoła zdobi wiele zabytków m.in.: obraz Chrystusa Ukrzyżowanego z Matką Bożą, św. Janem i donatorami z herbami Sulima i Poraj (XVI/XVII w.), obraz Matki Bożej Wniebowziętej w otoczeniu Aniołów, obraz Matki Bożej Bolesnej, obraz św. Józefa z Dzieciątkiem, krucyfiks (poł. XIV w.), rzeźba św. Agaty (ok. 1730 r.), barokowa rzeźba św. Stanisława BM – drewniana, polichromowana (pocz. XVIII w.), obraz św. Benedykta Budzisławskiego pędzla Stefana Brzozowskiego z Krakowa (1954 r.), figura Matki Bożej Skępskiej. W kwietniu 2018 roku kościół wzbogacił się o witraż przedstawiający Matkę Bożą Wniebowziętą, św. Andrzeja Świerada i św. Benedykta Pustelnika. Święto patronalne: Wniebowzięcie NMP, 15.08 Święci Andrzej Świerad i Benedykt Budzisławski, druga niedziela lipca