Parafia Rzymskokatolicka Świętego Jakuba Apostoła

Parafia powstała w XIII wieku, a pierwszy drewniany kościół stanął tu w XIV stuleciu. Obecna świątynia wzniesiona została w 1532 roku. W latach 1904-1905 miała miejsce gruntowna przebudowa kościoła: wieżę stojącą pierwotnie po zachodniej stronie przeniesiono na obecne miejsce, do prezbiterium została dobudowana zakrystia i przedłużono nawę ku zachodowi (nowa część nawy jest murowana). Świątynia posiada konstrukcję zrębową, zewnętrze ściany są oszalowane. Wnętrze jednonawowe z nieco węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przy którym, od północy, usytuowana jest wieża z kaplicą, od strony południowej – zakrystia. Dachy drewnianej części kościoła pokryte są gontami, murowanej (część nawy) – dachówkami. Wyposażenie głównie barokowe: ołtarz główny z obrazem św. Jakuba – patrona świątyni, XVIII-wieczny ołtarz boczny z obrazem Chrystusa Boleściwego oraz rzeźbami świętych Stanisława Bp i Benona, w zwieńczeniu obraz św. Franciszka z XIX wieku, drugi ołtarz boczny drewniany z XVII wieku z obrazem Matki Boskiej Śnieżnej oraz rzeźbami świętych Barbary i Apolonii, w zwieńczeniu obraz Opieki św. Józefa, drewniana XVIII-wieczna chrzcielnica, ambona z korpusem podtrzymywanym przez klęczącego anioła, przywieziona z Włoch marmurowa figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1868 roku. W kaplicy bocznej znajduje się neorenesansowa płyta nagrobna Franciszka Żółtowskiego i jego żony Zofii z Zamoyskich, w bogatym architektonicznym obramieniu. Na murowanej ścianie zewnętrznej nawy tablica epitafijna ks. Melchiora Kiełkowicza, zmarłego w 1792 roku. Święto patronalne: św. Jakub Ap., 25.07